یاتاقان های آسانسور سطلی رایج ترین دلیل توقف های برنامه ریزی نشده در آسانسور سطلی هستند و علت واقعی بیشتر خرابی های اولیه آلودگی یا از بین رفتن روغن کاری است، نه خود یاتاقان. در کارخانه های گرد و غباری که با کود، دانه، سیمان یا بسیاری از مواد شیمیایی حجیم کار می کنند، یک یاتاقان که بعد از چند ماه از بین می رود تقریباً همیشه به گرد و غبار وارد شده به محفظه یا مسیر چربی مسدود شده اشاره می کند. درک نحوه بارگیری، آب بندی و نگهداری این بلبرینگ ها به شما کمک می کند تا خرابی ها را قبل از اینکه خط را متوقف کنند حل کنید.

نقش بلبرینگ در آسانسور سطلی

هر آسانسور سطلی حداقل چهار بلبرینگ را در مجموعه متحرک خود حمل می کند: دو تا در محور اصلی و دو تا در محور صندوق عقب، با یاتاقان های میانی اضافی در مسیرهای عمودی بلند. این یاتاقان ها شفت را پشتیبانی می کنند، زنجیر یا تسمه سطل را در یک راستا نگه می دارند و باری را که ردیف سطل ها در حال بلند کردن است، منتقل می کنند. هر موقعیت دارای الگوی بارگذاری و خطر شکست خاص خود است.

یاتاقان‌های سر پشت قرقره رانده در بالا قرار دارند، جایی که بالاترین سرعت چرخشی، گشتاور واکنش از درایو و کشش کامل زنجیره بارگذاری شده را مشاهده می‌کنند. یاتاقان‌های چکمه، محور جمع‌آوری را در پایین نگه می‌دارند. آنها تأثیر بیشتری می بینند زیرا مواد ورودی مستقیماً روی سطل ها می افتند و در معرض ریزش هایی هستند که در قسمت بوت جمع می شوند. این تفاوت در عمل مهم است: یاتاقان های چکمه در اکثر نصب ها ابتدا از کار می افتند.

• بلبرینگ سر: سرعت بالا، بار ثابت، خطوط روانکاری طولانی
• بلبرینگ چکمه: سرعت کمتر، بار ضربه، آلودگی بیشتر
• بلبرینگ میانی: از شلاق شفت جلوگیری می کند، بار متوسط، اغلب دسترسی به آن سخت است

در آسانسورهای بلند، یاتاقان های میانی از شلاق زدن شفت بلند جلوگیری می کنند و ردیابی زنجیره را درست نگه می دارند. از آنجا که دسترسی به آنها سخت است، اغلب کمترین روغن کاری شده در دستگاه هستند.

انواع بلبرینگ های مورد استفاده در آسانسورهای سطلی

برای بارها و سرعت‌های متوسط، یک یاتاقان توپی با تنظیم خودکار انتخاب پیش‌فرض است. برای سرویس های سنگین و ضربه ای، یک غلتک کروی جایگزین بادوام تر است. بلبرینگ های شیار عمیق عمدتاً در آسانسورهای کوچک و ارزان قیمت ظاهر می شوند که سرعت آن بیشتر از ظرفیت بار است.

بلبرینگ های خود تراز شونده انحرافات کوچک شفت را تحمل می کنند و به راحتی در محفظه های فولادی فشرده استاندارد قرار می گیرند. رولبرینگ های کروی بار بیشتری را حمل می کنند، اما به محفظه های گسترده تر و برنامه روانکاری سخت تری نیاز دارند. در آسانسوری که انتظار می رود 24 ساعت شبانه روز کار کند، طراحی غلتکی کروی معمولاً ارزش هزینه اولیه بالاتر را دارد.

معیارهای انتخاب کلیدی برای یاتاقان های آسانسور سطلی

انتخاب با جهت و اندازه بار شروع می شود، سپس سرعت، سپس انحراف شفت، سپس کلاس آب بندی مورد نیاز برای سطح گرد و غبار واقعی. نادیده گرفتن بررسی عدم تراز زمانی رایج است که خریداران فقط قطر شفت را انتخاب می کنند، و این میانبر توضیح می دهد که چرا یک آسانسور جدید گاهی اوقات یاتاقان ها را در سال اول می خورد.

• بار شعاعی و محوری: کشش زنجیره و وزن سطل عمدتا شعاعی هستند. یک کشش تند می تواند نیروی محوری را اضافه کند.
• سرعت: قرقره های سر بزرگتر سرعت بلبرینگ را کاهش می دهند و اجازه روانکاری گریس را می دهند، در حالی که قرقره های کوچک ممکن است به گریس با سرعت بالاتر یا مخزن روغن نیاز داشته باشند.
• انحراف شفت: شفت های طولانی بدون تکیه گاه تحت بار خم می شوند، بنابراین یک درج خود تراز یا رولبرینگ کروی مانع از بارگذاری لبه می شود.
• کلاس آب بندی: مهر و موم های لابیرنت در برابر گرد و غبار درشت مقاومت می کنند، مهر و موم های تماسی گرد و غبار ریز را کنترل می کنند و مهر و موم های مقاوم در برابر خوردگی روی خطوط کود اهمیت دارند.
• دما: مواد فرآیند داغ می توانند دمای بلبرینگ را افزایش دهند، بنابراین گریس باید با پاکت عملیاتی مطابقت داشته باشد.

یک قانون عملی: اگر قطر شفت بزرگ‌تر از 50 میلی‌متر است و آسانسور در حال کار مداوم است، رولبرینگ‌های کروی را انتخاب کنید و بر روی یک مسیر روغن‌کاری مستند اصرار کنید.

حالت های رایج خرابی بلبرینگ و نحوه جلوگیری از آنها

آلودگی و از دست دادن روان کننده باعث می شود که تقریباً دو مورد از سه خرابی اولیه یاتاقان در آسانسورهای سطلی ایجاد شود، بنابراین بهترین بهبود منفرد، آب بندی بهتر به همراه یک مسیر گریس قابل اعتماد است.

یک بلبرینگ می تواند بیش از یکی از این موارد را همزمان نشان دهد. یک محفظه چکمه غبارآلود اغلب ابتدا سایش ساینده ایجاد می کند، سپس گرمای اصطکاک حاصل، گریس را خارج می کند و باعث تغییر رنگ می شود و در نهایت بار اضافی سطوح را خرد می کند.

شیوه های نگهداری که عمر باربری را افزایش می دهد

یک روال ساده هفتگی - روغن کاری مجدد طبق برنامه، گوش دادن به سر و صدا، احساس گرما و ریزش پاک در اطراف محفظه ها - می تواند عمر باربری را در اکثر آسانسورها دو برابر کند، بدون هیچ نظارت بر وضعیت گران قیمت.

• در فاصله زمانی و مقدار توصیه شده سازنده مجدداً روغن کاری کنید. در محفظه های کوچک، روغن کاری بیش از حد گرمای بیشتری نسبت به زیر گریس زدن ایجاد می کند.
• گریس قدیمی را از طریق شیر یا درپوش تخلیه پاک کنید تا گریس تازه ظاهر شود، بنابراین آلاینده ها به بیرون رانده می شوند.
• لب های مهر و موم را یک بار در خطوط کثیف بازرسی کنید. لب پاره دری باز برای گرد و غبار است.
• ردیابی دما در سر و بوت. یاتاقانی که 20 درجه سانتیگراد گرمتر از مقدار ثابت معمولی خود کار می کند نیاز به توجه دارد.
• ماهانه تنش زنجیر و موقعیت بوت را بررسی کنید. کشش غیرعادی بار اضافی را مستقیماً به بلبرینگ چکمه منتقل می کند.
• ثبت دما و ارتعاش در هر بازرسی به طوری که یک تغییر آهسته قبل از خرابی قابل مشاهده باشد.

این مراحل به تفصیل بیشتر در مقالات اخبار صنعت ما ، که در آن مشکلات میدانی از کارخانه های تولید واقعی مورد بحث قرار می گیرد.

انتخاب آسانسور سطلی که از یاتاقان های آن محافظت می کند

از منظر یاتاقان، بهترین طراحی آسانسور سطلی دارای شفت های بزرگ، آب بندی مناسب و خطوط گریس خارجی است، بنابراین یاتاقان چکمه را می توان بدون از بین بردن بدنه سرویس کرد. اگر فروشنده نتواند توضیح دهد که چگونه بلبرینگ پایینی را به طور ایمن روغن کاری کنید، آن دستگاه در نهایت برای شما هزینه بلبرینگ را خواهد داشت.

هنگام ارزیابی گزینه‌ها، سه سؤال بپرسید: کلاس یاتاقان استاندارد کدام است، چه مهر و مومی با مواد روبروست، و آیا می‌توان هر یاتاقان را در حین کار آسانسور دوباره روغن کاری کرد؟ ماشین‌هایی که این سؤالات را برآورده نمی‌کنند، در طی ده سال هزینه بیشتری نسبت به قیمت اولیه پایین‌تر آنها نشان می‌دهند.

برای خطوط کود مرکب و گیاهان مشابه با کار متوسط، آسانسور سطل TH نمونه خوبی از طراحی قابل استفاده است. محفظه یاتاقان آن را می توان از بیرون بدنه روغن کاری کرد، و اندازه شفت ها به گونه ای است که انحراف را کمتر از حد تحمل بلبرینگ نگه می دارد.

آسانسور TH سطلی برای خطوط کود متوسط این آسانسور زنجیری چهار مدل با ظرفیت تا 47.2 متر مکعب در ساعت و ارتفاع بالابری تا 30.32 متر ارائه می دهد. یاتاقان‌های روغن‌کاری خارجی آن برای کارخانه‌های کود مرکب که به دنبال تعمیر و نگهداری آسان هستند، مناسب است. مشاهده محصول →

برای حجم‌های بالاتر یا مواد کمی ساینده، آسانسور سطل NE سرعت بالابر را پایین‌تر نگه می‌دارد زیرا ستون مواد توسط یک زنجیر تعبیه‌شده حمل می‌شود. سرعت پایین تر و صندلی های بلبرینگ بزرگتر آن را به یک انتخاب رایج برای کودهای دانه بندی شده و پودرهای گرد و غبار تبدیل می کند.

آسانسور سطلی زنجیره ای NE برای مواد ساینده این آسانسور کاملاً مهر و موم شده موجود در هشت اندازه، سرعت 16 تا 441 متر مکعب در ساعت را با ارتفاع تا 54.7 متر انتقال می دهد. طراحی زنجیر تعبیه شده سرعت را پایین نگه می دارد و آن را برای کودها و پودرهای گرد و غبار قابل اعتماد می کند. مشاهده محصول →

در جاهایی که مواد سنگین، داغ یا بسیار ساینده باید در ارتفاع قابل توجهی بلند شوند، آسانسور سطل زنجیره ای صفحه NSE با یاتاقان های سنگین تر و یک سیستم هدایت کننده ساخته شده است که بارهای جانبی را کاهش می دهد. این ساخت و ساز در کارخانه های سیمان و پایانه های جامد فله معمولی است.

آسانسور زنجیره ای صفحه ای پرسرعت NSE برای حجم های بالا این آسانسور پرسرعت با ظرفیت های 100 تا 1900 مترمکعب در ساعت و ارتفاع تا 65 متر، از تغذیه جریان و تخلیه القایی استفاده می کند. یاتاقان های سنگین آن برای کارخانه های سیمان و پایانه های فله مناسب است. مشاهده محصول →

می توانید ببینید که چگونه چنین آسانسورهایی در خطوط کامل تولید کود مرکب ادغام می شوند بخش اخبار شرکت ما .

سوالات متداول

عمر مورد انتظار یاتاقان های آسانسور سطلی چقدر است؟

تحت شرایط عملیاتی معمولی - محفظه تمیز، روغن کاری صحیح، و بدون بار اضافی ضربه ای مکرر - یاتاقان آسانسور سطلی معمولاً دو تا پنج سال در سرویس مداوم دوام می آورد. در یک خط کود گرد و غبار یا سیمان، اگر آب بندی ضعیف باشد، این رقم می تواند به یک سال یا کمتر کاهش یابد. از آنجایی که محیط زیست بیش از خود یاتاقان باعث حیات می شود، پیش بینی عمر مفید باید با ارزیابی کنترل گرد و غبار به جای رتبه بندی کاتالوگ شروع شود.

روی این بلبرینگ ها باید از گریس استفاده کنم یا روغن؟

گریس پاسخ مناسبی برای اکثر آسانسورهای سطلی است. گریس در محفظه باقی می ماند، در برابر نفوذ آلودگی مقاومت می کند و به آب بندی ساده تری نسبت به روغن نیاز دارد. حمام روغن یا روغن در گردش فقط برای آسانسورهای بسیار بزرگ و پرسرعت که در آن حذف گرما حیاتی است مناسب است. تغییر از گریس به روغن بدون طراحی مجدد محفظه و آب بندی معمولا باعث نشتی می شود.

چرا بلبرینگ چکمه بیشتر از بلبرینگ سر خراب می شود؟

زیرا چکمه جایی است که نشت ها جمع می شوند و سطل ها با ورود مواد، بار ضربه ای خود را دریافت می کنند. بلبرینگ بوت لرزش مداوم و شوک گاه به گاه را می بیند و در کثیف ترین ناحیه دستگاه قرار می گیرد. کمی بالا بردن چکمه، اضافه کردن دامن گرد و غبار و دور نگه داشتن ناحیه از محصول ریخته شده موثرترین راه برای بستن این شکاف است.

آیا می توانم یک بلبرینگ استاندارد را با یک رولبرینگ کروی جایگزین کنم؟

می توانید، اما فقط پس از بررسی سوراخ محفظه، تناسب شفت و آرایش قفل. یاتاقان غلتکی کروی عریض تر است و ممکن است به محفظه قوی تر و مهره قفل متفاوتی نیاز داشته باشد. تبدیل یک چکمه یا موقعیت سر بدون بررسی طرف دیگر نیز می تواند باعث ایجاد ناهماهنگی شود. اگر مطمئن نیستید، قبل از انجام تعویض، از سازنده اصلی تجهیزات بخواهید یک نقشه بکشد.

یاتاقان های آسانسور سطلی قطعات عجیب و غریبی نیستند. آنها به روش های قابل پیش بینی خراب می شوند و تقریباً از هر خرابی می توان با کلاس بلبرینگ مناسب، آب بندی مناسب و یک روال بازرسی ساده جلوگیری کرد. اگر در حال خرید تجهیزات جدید هستید، طراحی بلبرینگ را به عنوان یک معیار انتخاب مرتبه اول در نظر بگیرید. اگر از یک واحد موجود نگهداری می کنید، با آب بندی و مسیر گریس شروع کنید.